Mariska werkt vier dagen per week als docent op een middelbare school voor praktijkonderwijs. Een onderwijsvorm voor leerlingen met een leerachterstand. Daarnaast werkt zij een dagdeel als coach bij Unscared CrossFit. Wij kennen haar al een tijdje, als deelnemer en als gastdocent bij onze eigen opleidingen. Nu zij onlangs moeder geworden is van haar zoontje Benjamin wilden we haar natuurlijk heel graag interviewen voor de PowerMama van de maand.

De zwangerschap was een mooie verrassing voor Mariska en haar vriend. Moe & misselijk, zo omschrijft Mariska het eerste trimester. Toen ze haar collega’s bij Unscared vertelde dat ze zwanger was snapten ze ineens waarom ze steeds ging zitten tussen de trainingen door. Haar collega zei hierover: “Oh gelukkig is dat het, ik vond je al zo lui.” Mariska moest hier natuurlijk om lachen maar laat ook weten dat er in dat eerste trimester, waarvan iedereen altijd zegt dat er nog niets aangepast hoeft te worden, wel al heel veel aan de hand is waar je als zwangere én als coach rekening mee kunt houden.
In het tweede en derde trimester ging het heel goed, ze voelde zich heel energiek en fijn en had geen last van kwaaltjes. Ze deed regelmatig yoga en CrossFit en voelde zich hier heel goed bij. Naast sporten probeerde ze ook ik beweging te blijven door veel te lopen en te fietsen in plaats van auto te rijden. Tot 32 weken heeft Mariska gewerkt en  gecoacht. Dat coachen doet ze dan uur na haar  werk op school. Tijdens haar zwangerschap werden deze superlange dagen wel steeds zwaarder, met name mentaal. Mariska merkte dat ze het steeds lastiger vond om “scherp” te blijven. Fysiek viel het allemaal wel mee: hoe meer buik, hoe meer atleten de oefeningen mochten voordoen.

Wat haar het meest bijgebleven is van haar zwangerschap is dat ze zo trots was: “Mijn lichaam maakt een baby!”. Dat dit kan vindt ze nog steeds fascinerend. De bevalling vond ze echter minder ‘fascinerend’.

Mariska: “De bevalling kwam eerder dan ik verwacht had, na een yogales begon het een beetje te rommelen. Toen ik 5 centimeter ontsluiting had gingen we naar het geboortehuis. Toen voelde ik me op zich nog prima. Iemand vroeg me of ze mijn koffer voor me moest tillen maar dat kon ik nog prima zelf. Nadat mijn vliezen werden gebroken moest ik hard werken. De weeën waren heftig en ik was op een gegeven moment ook erg moe. De verloskundige vroeg een paar keer of ik het nog vol kon houden. Dan dacht ik maar aan een hele zware WOD en dat ik dan ook altijd nog probeer door te gaan.” Voor de CrosFitters onder ons vergelijkt Mariska bevallen als 60 keer achter elkaar ‘Fran’ moeten doen.

De eerste week met Benjamin was heel bijzonder en fijn. Mariska had zich goed voorbereid op deze eerste week. Zo wilde ze niet traplopen om haar bekken te beschermen. Daarom sliep ze beneden, op dezelfde verdieping als haar badkamer.  “Het was heel grappig, alle spullen van Benjamin lagen natuurlijk boven en ik wilde dan niet de trap op vanwege mijn bekken. Marnix moest de spullen pakken die we nodig hadden maar ik had alles ingeruimd. Hij liep dan naar boven en via Facetime kon ik meekijken en hem vertellen wat hij mee moest nemen.”
Na de kraamweek had Mariska verwacht wel weer aan haar conditie te kunnen bouwen. “Tijdens mijn zwangerschap heb ik mijn trainingen qua intensiteit steeds meer afgebouwd. Ik verwachtte na de bevalling direct mijn conditie weer op te kunnen bouwen. Het was confronterend toen ik erachter kwam dat dat niet zo is en ik na de bevalling nog iets meer moest inleveren. Ik voelde me goed maar toen ik na de eerste week een blokje om ging, was ik doodmoe en had ik pijn in mijn rug. Ik wilde en kon pas na zes weken weer rustig gaan starten met iets dat nog niet eens leek op trainen zoals ik gewend was. Ik heb geleerd dat het echt het beste is om jezelf de tijd te geven en je rust te pakken”.
De omschrijving van haar schoonmoeder vindt Mariska wel bij deze eerste periode passen: je eigen gebouwde gevangenisje. ”Ik moest wennen aan Benjamin en ondanks een goede bevalling en een fitte zwangerschap moest ik natuurlijk ook lichamelijk nog herstellen. En dat deed ik thuis en rondom mijn huis”. Gelukkig ging het herstellen wel snel en merkte Mariska dat ze elke dag een stukje langer kon gaan wandelen met de wagen. Na zes weken heeft zij thuis hulp gekregen van een Personal Trainer.  Het verschil met haar eerdere trainingen is immens groot. Dat vond ze in het begin frustrerend, spierpijn hebben van tien herhalingen glute bridge. Maar inmiddels weet ze dat deze kleine stapjes goed zijn en helpen straks weer verantwoord te kunnen sporten. Ookal voelt ze zich nu fit: “Ik ga echt nog niet in een wod staan want ik ga veel te snel mijn grenzen voorbij.”
Mariska is nog niet aan het werk en geniet nog lekker van haar verlof. Wel wordt ze al regelmatig benaderd met vragen van (aanstaande) moeders. Mariska: “Ik snap dat ook want wat er in Nederland bekend is, is vaak achterhaald (hardlopen is goed voor je als je zwanger bent?!) en ook te voorzichtig: je mag alleen zwemmen en fietsen als je zwanger bent. Ik weet nu dat je heel lang door kan trainen, sterker nog, het is heel goed voor je! Ik heb er echt nog steeds heel veel baat bij en merk dat ik sneller herstel dan andere zwangeren”.

Tips voor andere moeders heeft Mariska volop, hier een opsomming:

• Haar belangrijkste tip is: laat je verwennen en neem echt rust. Niet alleen in je kraamweek, maak hier gerust een goede maand van 🙂
• Ga langs bij een geregistreerde bekkenfysiotherapeut. Na een week of 6 tot 8 kun je eens langs gaan om te controleren hoe het is met je bekken en bekkenbodem. Waarom? Je laat je buikspieren ook controleren zodat je weer veilig kunt sporten. Je bekkenbodem hoort hierbij.
  • Blijf bewegen tijdens de zwangerschap, dit hoeven echt geen superintensieve workouts te zijn als je dat niet wilt, als je maar beweegt en iets doet dat jij leuk vindt.
  • De trap is je vijand na de bevalling. Maar echt. Houd je bekken zo stabiel mogelijk.
  • Ga sporten bij iemand die er verstand van heeft en die je vertrouwt. Volg de adviezen die hij of zij geeft en zoek zelf zo min mogelijk op internet. Je vindt van alles en veel spreekt elkaar tegen. Dat is, als je al hormonaal bent, alleen maar verwarrend.
  • (Dat is overigens ook met opvoedadvies zo. Vroeger luisterde je gewoon naar je moeder. Die had gelijk en dat was het. Nu hebben we allemaal apps en websites die vertellen wanneer je kind moet lachen, iets grijpen etc.)
  • #fitgirl bestaat niet en #fitmom volgens mij ook niet.
  • Koop een droger.
Wil je Mariska nog beter leren kennen? In deze leuke video door Cavideo zie je haar in actie als coach:

 

De PowerMama van de maand december is Rianne van ’t Veer. Rianne is 29 jaar en woont samen met vriend Kees, dochter Nine en hond Timmie in Leeuwarden. Samen hebben zij CrossFit Honest.

PowerMama vd Maand Rianne

Wij kennen Rianne als een van onze PowerMama coaches. Bij CrossFit Honest geeft zij het PowerMama programma, niet alleen in groepsverband maar ook 1-op-1.Naast PowerMama coach is Rianne zelf ook moeder, lees hier hoe zij terugkijkt op haar zwangerschap, hoe het moederschap haar bevalt en hoe zij dit combineert met haar twee banen. Ze geeft een eerlijk inzicht in haar eigen ervaringen, die niet altijd even rooskleurig waren, en daarom des te mooier dat ze dit met ons deelt. Ook sluit ze af met een belangrijke tip voor alle moeders, lezen dus!

Pats boem zwanger
Allereerst willen we natuurlijk weten hoe Riannes zwangerschap van Nine is verlopen: “Ongeveer drie jaar geleden dachten Kees en ik dat we misschien, bijna, zo ongeveer, wel een beetje klaar waren voor een mini-mix-mensje van ons tweeën. We konden het voor mijn gevoel wel gaan proberen, want na wat research (há) had ik gelezen dat het gemiddeld zo’n zes tot acht maanden duurt voor je zwanger bent. Tijd zat om nog iets meer aan het idee te wennen dus! Groot was onze schok toen we pats boem meteen zwanger bleken te zijn (nou ja, het ging natuurlijk niet helemaal vanzelf hè).”

Haar eerste reactie was: “Wow! Blijdschap maar vooral ook ongeloof heersten tijden de eerste weken van mijn zwangerschap. Ik vond het zo’n gek idee dat ik een kind zou krijgen en dat ik dus een moeder zou worden.”

Trots maar ook gigantisch misselijk
Het was echter niet alleen blijdschap tijdens Riannes zwangerschap, wat flink overheerste was de intense misselijkheid die ze voelde. Het begon in week zes en werd (pas) bij week veertien iets minder. Voorheen trainde Rianne gemiddeld zo’n vijf keer in de week en nu lag ze hele dagen op de bank. Ze kon eigenlijk niks meer en leefde op crackers en lolly’s. Tegen de tijd dat ze zich iets beter ging voelen, was haar lichaam behoorlijk verzwakt. Trainen deed ze daarna wel weer, maar niet zoals zij het zich had voorgesteld. Dit maakte dat ze het zwanger zijn best zwaar vond. “Ik was trots op mijn buik en ons kindje dat daarin groeide, maar ik had moeite met het loslaten van het beeld dat ik van mezelf had.”

Een zware start
Toen Rianne 38.6 weken zwanger was werd na een thuisbevalling van ongeveer 14 uur haar meisje Nine (spreek uit als: Niene) geboren. Vaak wordt gedacht dat de bevalling zwaar is en dat je daarna kunt gaan herstellen maar in Riannes geval was dat anders. Maar toen begon het pas. Rianne: “Lang verhaal kort; Ik vond het zwáár. Heel zwaar. De slapeloosheid, de onzekerheid, de verantwoordelijkheid en het ontbreken van die bekende grote roze wolk. Ik heb best wel geworsteld met het gevoel dat ik een slechte moeder was. Want nee, ik was niet meteen verliefd op mijn kind en nee ik vond het niet altijd leuk. Ik miste mijn oude leven, de vrijheid die ik had en slaap, heel veel slaap.”

PowerMama vd Maand Rianne

Gelukkig, toch nog verliefd
Pas toen Nine bijna een jaar werd kwam Rianne in een beter ritme. Ze was gestopt met de borstvoeding (wat ze op zich al zwaar vond), Nine ging beter slapen, er kwam weer wat regelmaat in Riannes trainingen en eindelijk werd ze dan toch halsoverkop verliefd op haar dochter. Rianne: “En nu nog steeds elke dag een beetje meer. Het is geweldig om te zien hoe ze zich ontwikkelt en hoeveel ze op ons lijkt (de bekende spiegel). Het is een onwijs lief, onderzoekend meisje met een gezond gevoel voor drama. Inmiddels geniet ik echt volop van het moederschap.”

CrossFit zal sowieso een deel van Nines leven zijn
Nine gaat momenteel één dag in de week naar ‘Pake’ & ‘Beppe’ (fries voor opa en oma) en twee dagen naar de opvang. Rianne werkt nog een klein aantal uren als maatschappelijk werkster (ZZP) en tijdens Nines opvangdagen is Rianne nu voornamelijk voor de box aan het werk. Om de week geeft ze op woensdag een mama-uur. De Honest mama’s kunnen dan hun kids meenemen en toch lekker even sporten. Nine gaat dan ook mee. Rianne: “Ik vind het heerlijk dat ik tijd met mijn dochter en werk/sport kan combineren. Daarnaast vind ik het belangrijk dat zij zich goed voelt in de box. Want hoe je het ook wendt of keert, CrossFit zal een deel van haar leven zijn.”

PowerMama vd Maand Rianne

Als Rianne Nine op dinsdag- en vrijdagmiddag ophaalt van de opvang gaan ze ook nog even langs de box. ‘Heit’ (fries voor papa) traint dan vaak zelf een uurtje tussen het coachen door. “Soms doet Nine even mee dus inmiddels zijn burpees, push ups, snatches, squats en pull ups (moet je wel even je fantasie gebruiken) gewoon onderdeel van het repertoire. Trotser kan je mij niet krijgen!”

Terugblik op haar eigen postpartum training
Vorig jaar juni heeft Rianne de opleiding van Core Academy gevolgd. Ze geeft aan hier veel van geleerd te hebben, niet  alleen voor haar werk als coach maar ook voor haarzelf en haar eigen zwangerschap/herstel. Terugkijkend zegt Rianne: “Ik ben zelf eigenlijk te snel en te gek gaan trainen. Ik had een enorme drang om me te bewijzen, juist omdat alles zo anders was geworden, wilde ik dat CrossFit nog ‘normaal’ was. Dit is niet altijd even wijs geweest. Ik kwam erachter dat ik best wel een diepe diastase heb waar ik mee aan de slag moet. Wat ik fantastisch vind is dat ik alle (nieuwe) mama’s die bij ons trainen of bij ons binnenstappen wél de juiste begeleiding kan bieden.”

Tips

PowerMama vd Maand Rianne

Riannes tips voor alle (aanstaande) mama’s zijn heel waardevol:

  • Leg de lat niet te hoog en zorg ook goed voor jezelf. Je kindje heeft er veel meer aan als jij ook goed in je vel zit.
  • Oh en maak gebruik van je netwerk! Vrienden, je (schoon)ouders, opa’s & oma’s etc, neem de hulp aan die je geboden wordt, zonder schuldgevoel. Ik voelde me al snel bezwaard maar iedereen wordt er beter van als je het samen doet.

Ken jij ook een echte PowerMama?

Weet jij iemand die we ook zeker zouden moeten interviewen voor deze rubriek? Tip ons gerust op info@coreacademy.nl.