Mariska werkt vier dagen per week als docent op een middelbare school voor praktijkonderwijs. Een onderwijsvorm voor leerlingen met een leerachterstand. Daarnaast werkt zij een dagdeel als coach bij Unscared CrossFit. Wij kennen haar al een tijdje, als deelnemer en als gastdocent bij onze eigen opleidingen. Nu zij onlangs moeder geworden is van haar zoontje Benjamin wilden we haar natuurlijk heel graag interviewen voor de PowerMama van de maand.

De zwangerschap was een mooie verrassing voor Mariska en haar vriend. Moe & misselijk, zo omschrijft Mariska het eerste trimester. Toen ze haar collega’s bij Unscared vertelde dat ze zwanger was snapten ze ineens waarom ze steeds ging zitten tussen de trainingen door. Haar collega zei hierover: “Oh gelukkig is dat het, ik vond je al zo lui.” Mariska moest hier natuurlijk om lachen maar laat ook weten dat er in dat eerste trimester, waarvan iedereen altijd zegt dat er nog niets aangepast hoeft te worden, wel al heel veel aan de hand is waar je als zwangere én als coach rekening mee kunt houden.
In het tweede en derde trimester ging het heel goed, ze voelde zich heel energiek en fijn en had geen last van kwaaltjes. Ze deed regelmatig yoga en CrossFit en voelde zich hier heel goed bij. Naast sporten probeerde ze ook ik beweging te blijven door veel te lopen en te fietsen in plaats van auto te rijden. Tot 32 weken heeft Mariska gewerkt en  gecoacht. Dat coachen doet ze dan uur na haar  werk op school. Tijdens haar zwangerschap werden deze superlange dagen wel steeds zwaarder, met name mentaal. Mariska merkte dat ze het steeds lastiger vond om “scherp” te blijven. Fysiek viel het allemaal wel mee: hoe meer buik, hoe meer atleten de oefeningen mochten voordoen.

Wat haar het meest bijgebleven is van haar zwangerschap is dat ze zo trots was: “Mijn lichaam maakt een baby!”. Dat dit kan vindt ze nog steeds fascinerend. De bevalling vond ze echter minder ‘fascinerend’.

Mariska: “De bevalling kwam eerder dan ik verwacht had, na een yogales begon het een beetje te rommelen. Toen ik 5 centimeter ontsluiting had gingen we naar het geboortehuis. Toen voelde ik me op zich nog prima. Iemand vroeg me of ze mijn koffer voor me moest tillen maar dat kon ik nog prima zelf. Nadat mijn vliezen werden gebroken moest ik hard werken. De weeën waren heftig en ik was op een gegeven moment ook erg moe. De verloskundige vroeg een paar keer of ik het nog vol kon houden. Dan dacht ik maar aan een hele zware WOD en dat ik dan ook altijd nog probeer door te gaan.” Voor de CrosFitters onder ons vergelijkt Mariska bevallen als 60 keer achter elkaar ‘Fran’ moeten doen.

De eerste week met Benjamin was heel bijzonder en fijn. Mariska had zich goed voorbereid op deze eerste week. Zo wilde ze niet traplopen om haar bekken te beschermen. Daarom sliep ze beneden, op dezelfde verdieping als haar badkamer.  “Het was heel grappig, alle spullen van Benjamin lagen natuurlijk boven en ik wilde dan niet de trap op vanwege mijn bekken. Marnix moest de spullen pakken die we nodig hadden maar ik had alles ingeruimd. Hij liep dan naar boven en via Facetime kon ik meekijken en hem vertellen wat hij mee moest nemen.”
Na de kraamweek had Mariska verwacht wel weer aan haar conditie te kunnen bouwen. “Tijdens mijn zwangerschap heb ik mijn trainingen qua intensiteit steeds meer afgebouwd. Ik verwachtte na de bevalling direct mijn conditie weer op te kunnen bouwen. Het was confronterend toen ik erachter kwam dat dat niet zo is en ik na de bevalling nog iets meer moest inleveren. Ik voelde me goed maar toen ik na de eerste week een blokje om ging, was ik doodmoe en had ik pijn in mijn rug. Ik wilde en kon pas na zes weken weer rustig gaan starten met iets dat nog niet eens leek op trainen zoals ik gewend was. Ik heb geleerd dat het echt het beste is om jezelf de tijd te geven en je rust te pakken”.
De omschrijving van haar schoonmoeder vindt Mariska wel bij deze eerste periode passen: je eigen gebouwde gevangenisje. ”Ik moest wennen aan Benjamin en ondanks een goede bevalling en een fitte zwangerschap moest ik natuurlijk ook lichamelijk nog herstellen. En dat deed ik thuis en rondom mijn huis”. Gelukkig ging het herstellen wel snel en merkte Mariska dat ze elke dag een stukje langer kon gaan wandelen met de wagen. Na zes weken heeft zij thuis hulp gekregen van een Personal Trainer.  Het verschil met haar eerdere trainingen is immens groot. Dat vond ze in het begin frustrerend, spierpijn hebben van tien herhalingen glute bridge. Maar inmiddels weet ze dat deze kleine stapjes goed zijn en helpen straks weer verantwoord te kunnen sporten. Ookal voelt ze zich nu fit: “Ik ga echt nog niet in een wod staan want ik ga veel te snel mijn grenzen voorbij.”
Mariska is nog niet aan het werk en geniet nog lekker van haar verlof. Wel wordt ze al regelmatig benaderd met vragen van (aanstaande) moeders. Mariska: “Ik snap dat ook want wat er in Nederland bekend is, is vaak achterhaald (hardlopen is goed voor je als je zwanger bent?!) en ook te voorzichtig: je mag alleen zwemmen en fietsen als je zwanger bent. Ik weet nu dat je heel lang door kan trainen, sterker nog, het is heel goed voor je! Ik heb er echt nog steeds heel veel baat bij en merk dat ik sneller herstel dan andere zwangeren”.

Tips voor andere moeders heeft Mariska volop, hier een opsomming:

• Haar belangrijkste tip is: laat je verwennen en neem echt rust. Niet alleen in je kraamweek, maak hier gerust een goede maand van 🙂
• Ga langs bij een geregistreerde bekkenfysiotherapeut. Na een week of 6 tot 8 kun je eens langs gaan om te controleren hoe het is met je bekken en bekkenbodem. Waarom? Je laat je buikspieren ook controleren zodat je weer veilig kunt sporten. Je bekkenbodem hoort hierbij.
  • Blijf bewegen tijdens de zwangerschap, dit hoeven echt geen superintensieve workouts te zijn als je dat niet wilt, als je maar beweegt en iets doet dat jij leuk vindt.
  • De trap is je vijand na de bevalling. Maar echt. Houd je bekken zo stabiel mogelijk.
  • Ga sporten bij iemand die er verstand van heeft en die je vertrouwt. Volg de adviezen die hij of zij geeft en zoek zelf zo min mogelijk op internet. Je vindt van alles en veel spreekt elkaar tegen. Dat is, als je al hormonaal bent, alleen maar verwarrend.
  • (Dat is overigens ook met opvoedadvies zo. Vroeger luisterde je gewoon naar je moeder. Die had gelijk en dat was het. Nu hebben we allemaal apps en websites die vertellen wanneer je kind moet lachen, iets grijpen etc.)
  • #fitgirl bestaat niet en #fitmom volgens mij ook niet.
  • Koop een droger.
Wil je Mariska nog beter leren kennen? In deze leuke video door Cavideo zie je haar in actie als coach:

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *