We hebben weer een stoere PowerMama voor jullie weten op te sporen. Deze maand Sigrid Koolhaas. Sigrid woont samen met haar vriend Ber en dit jaar hebben ze hun eerste kindje mogen verwelkomen. Deze sportieve vrachtwagenchauffeuse doet al van jongs af aan aan sport.

Drie maanden geleden is Sigrid moeder geworden van Tess. Sigrid is vrachtwagenchauffeuse van beroep, dit doet ze al ruim tien jaar met veel plezier. Straks na haar verlof gaat ze twee dagen als chauffeuse aan het werk en drie ochtenden als personal trainer. Tess gaat dan twee dagen naar een gastouder en twee dagen is ze bij opa en oma. Dinsdag is papadag en dan gaan ze wekelijks zwemmen.

Van jongs af aan doet Sigrid al aan sport, van kleutergym naar redelijk hoog niveau turnen. Na haar turncarriere heeft ze nog een aantal jaar fanatiek op kickboxen gezeten en uiteindelijk overgestapt naar de CrossFitwereld waar ze naar eigen zeggen op ‘leuk niveau’ wedstrijden doet.

CrossFit tijdens de Zwangerschap

Sigrids zwangerschap verliep goed. Ze is tot en met week twaalf wel veel misselijk geweest, maar daar heeft ze daarna gelukkig geen last meer van gehad. Het laatste trimester voelde ze zich wel sneller moe, maar zoals ze zelf zegt hoort dat erbij: “Je lichaam is hard bezig om een volmaakt kindje op de wereld te zetten.” Ze heeft nog gesport tot 1 maand voor de uitgerekende datum, dat was zo’n drie keer per week. Hoe paste ze haar trainingen aan? Sigrid: “Ik doe CrossFit en ben gewend om met zware gewichten te sporten. Dat moet je op een gegeven moment loslaten en het gewicht gaan verlagen, totdat ik alleen nog oefeningen deed met dumbells en kettlebells. Het is ook verstandig om na je eerste trimester te stoppen met rechte buikspier-oefeningen. Verder heb ik één keer in de week gezwommen, dat is wel een aanrader. In de laatste periode heb ik veel gewandeld en thuis op de bal bekkenbodemspieroefeningen gedaan. Ik heb ook een mini-cursus gevolgd, waar dat nog even haarfijn uitgelegd werd hoe het precies zit daar bij je bekken en de spieren daaromheen en welke oefeningen je kunt doen om op dat gebied te trainen.”

Het geboorteplan kon de prullenmand in

Sigrids bevalling verliep minder soepel dan ze had gedacht. Het geboorteplan dat ze had gemaakt en besproken met de verloskundige kon in de prullenmand gegooid worden. Twee weken na de uitgerekende datum zat alles nog potdicht. Ze was half ingedaald, maar het zag er niet naar uit dat ze uit zichzelf wilde komen haha. De verloskundige stelde voor om een ‘ballonnetje’ te plaatsen en dat hielp; de bevalling kwam op gang. Twaalf uur later had Sigrid vier centimeter ontsluiting, een uurtje later vijf centimeter en toen stagneerde het. Vijf uur later was het nog steeds maar vijf centimeter. Sigrid mocht aan het infuus om weeënopwekkers te krijgen, maar een uur later was er nog niets gebeurd. Toen zijn haar vliezen gebroken, helaas hielp dat ook niet. Vervolgens heeft Sigrid om een ruggenprik gevraagd, ze had ontzettend veel last van rugweeën en kon zich al een paar uur niet meer ontspannen tussen de weeën door. De ruggenprik hielp haar tussen de weeën te ontspannen en toen kwam gelukkig ook de ontsluiting weer op gang. Helaas kwam de gynaecoloog-assistent er achter dat het hoofdje van Tess scheef in Sigrids bekken lag en de navelstreng strak om haar nekje zat. Ondertussen zat de ontsluiting al tegen die tien centimeter aan en kreeg Sigrid persweeën. Ze mocht alleen niet persen want er moest overlegd worden of dit wel veilig was voor het kind. Uiteindelijk mocht Sigrid persen en werd de navelstreng doorgeknipt voor Tess eruit kwam waardoor ze wat opstartproblemen had maar na een half uur mocht Tess bij Sigrid liggen. Toen was alles goed en kwamen de tranen van geluk.

Sigrid: “En dan loop je een paar uur later het ziekenhuis uit met je dochtertje en ben je nu echt met z’n drietjes, waar je negen maanden op hebt gewacht, best wel raar en wennen natuurlijk, maar zo leuk! De kraamhulp was de moeder van mijn vriend en die tijd ging zo snel, het verliep heel goed. Daarna gaat het bijna allemaal vanzelf. Ik had me best goed voorbereid, veel gelezen wat je een beetje kon verwachten als je moeder wordt. Ook had ik voorbeeld-mama’s om heen waar ik weer tips van mee kreeg.”

Wedstrijden? Pas als ik er klaar voor ben

Sigrids herstel verloopt goed. De eerste maand heeft ze lekker veel gelopen met de kinderwagen en daarna is ze weer de sportschool ingedoken. Ze begon zonder gewichten, deed geen specifieke rechte buikspieroefeningen en bewoog zoveel mogelijk symmetrisch. Dit zijn tips die ze van haar zus Brenda (van Zaanen-Koolhaas) meekreeg. Als haar verlof voorbij is en ze weer aan het werk gaat, begint ze ook weer langzaam op te bouwen met gewichten. Het doel is dan om zo fit mogelijk te worden, wedstrijden doet ze pas weer mee als ze er weer klaar voor is.

Op de vraag wat ze haar dochter mee gaat geven op sportief gebied antwoordt Sigrid: “Straks als Tess wat ouder is wil ik haar op kleutergym zetten en vervolgens op turnen. Zelf heb ik ook geturnd op redelijk hoog niveau en heb ik hier veel profijt van gehad. Ik ben van mening dat kinderen hier veel baat bij hebben voor de ontwikkeling van motoriek, coördinatie, balans en zelfvertrouwen. Dat ze een goede basis opbouwen voor andere sporten waar ze zich later eventueel voor willen specialiseren. Maar uiteindelijk is belangrijk dat kinderen vooral lekker veel bewegen, dat kan op een sportvereniging maar kan ook met buiten spelen.”

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *